Γράφει ο Μανώλης Κονσολάκης

Ολοένα και πιο συχνά ακούγεται – σχεδόν ως διαπίστωση πλέον – ότι τα Χανιά μετατρέπονται σε μια πόλη φτιαγμένη κυρίως για τουρίστες.

Η άποψη αυτή επανέρχεται σταθερά, τόσο στην καθημερινότητα μας, όσο και εντός του Δημοτικού Συμβουλίου.

Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η σημερινή δημοτική αρχή και προσωπικά ο δήμαρχος, Παναγιώτης Σημανδηράκης.

Αφορμή, οι αναπλάσεις στο κέντρο της πόλης. Έργα που αλλάζουν την εικόνα των Χανίων, δίνοντας περισσότερο χώρο στον πεζό και αναβαθμίζοντας το αστικό περιβάλλον.

Πρόκειται, ωστόσο, για παρεμβάσεις που δεν ξεκίνησαν σήμερα. Έχουν τη ρίζα τους στην προηγούμενη δημοτική αρχή του Τάσου Βάμβουκα, αλλά σήμερα είναι αυτές που καθορίζουν την καθημερινότητα.

Έχει βάση η κριτική;

Η απάντηση δεν είναι απλή, καθως η πραγματικότητα έχει δύο όψεις.

Από τη μία, τα Χανιά γίνονται πιο όμορφα, πιο ανθρώπινα, πιο λειτουργικά.

Από την άλλη, γίνονται και πιο απαιτητικά για εκείνους που ζουν σε αυτά.

Οι αλλαγές είναι ορατές παντού.

Πεζόδρομοι, δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας, λιγότερες θέσεις στάθμευσης.

Νέες τουριστικές επενδύσεις, νέα ξενοδοχεία στον πυρήνα της πόλης. 

Δεκάδες κατοικίες που αλλάζουν χρήση και περνούν στη βραχυχρόνια μίσθωση.

Περισσότερη ένταση, περισσότερος θόρυβος, περισσότερη κίνηση.

Μια πόλη που αλλάζει γρήγορα, ίσως πιο γρήγορα απ’ όσο μπορούν να αντέξουν οι κάτοικοί της.

Γιατί δεν είναι εύκολο να προσαρμόζεσαι, όταν η καθημερινότητά σου μεταβάλλεται τόσο έντονα και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Και όταν σε αυτό προστεθεί το έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα για πολλούς μήνες κάθε χρόνο, τότε η πίεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.

Έτσι εξηγείται γιατί όλο και περισσότεροι μιλούν για ένα κέντρο που σταδιακά «αδειάζει» από μόνιμους κατοίκους.

Βέβαια, αυτή η ιστορία δεν ξεκινά τώρα.

Τρανταχτό παράδειγμα η παλιά πόλη που έχει ήδη περάσει, σε μεγαλύτερο βαθμό, αυτή τη μετάβαση.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο διαχειριστικό. Είναι βαθιά πολιτικό και αναπτυξιακό.

Τα Χανιά έχουν επιλέξει να στηρίξουν την οικονομία τους σχεδόν αποκλειστικά στον τουρισμό.

Και αυτή η επιλογή, όσο αποδίδει, άλλο τόσο πιέζει.

Γι’ αυτό και η ευθύνη δεν μπορεί να φορτώνεται μονομερώς στη σημερινή δημοτική αρχή.

Ακόμη και αν είχαν προχωρήσει πιο γρήγορα λύσεις όπως οι περιφερειακοί χώροι στάθμευσης. μια καθυστέρηση που εύλογα της καταλογίζεται, η συνολική εικόνα δύσκολα θα άλλαζε ουσιαστικά.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο τοπικό. Είναι δομικό.

Και οι ευθύνες, όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, επιμερίζονται.

Δεν βαραίνουν μόνο τους ενοίκους της οδού Κυδωνίας.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα δεν είναι ποιος φταίει περισσότερο.

Είναι αν τα Χανιά μπορούν να παραμείνουν μια πόλη για τους κατοίκους της ή αν θα εξελιχθούν σε έναν προορισμό όπου οι κάτοικοι απλώς θα… χωρούν.