Γράφει ο Τάσος Αλόγλου*

Η μετανάστευση αποτελεί πολυδιάστατο κοινωνικό, οικονομικό και ανθρωπιστικό φαινόμενο, με σημαντικές επιπτώσεις στην τοπική πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια, η Κρήτη, και ιδιαίτερα τα Χανιά, δέχονται πιέσεις που υπερβαίνουν τις συνήθεις λειτουργίες μιας πόλης. Παρ’ όλα αυτά, η πόλη μας παραμένει όρθια, ανθεκτική και συνεπής τόσο απέναντι στις κοινωνικές της υποχρεώσεις όσο και στις ευθύνες της προς την τοπική κοινωνία.

Ο Δήμος Χανίων, αναγνωρίζοντας την αξία της ανθρώπινης ζωής και την αρχή του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, έχει ήδη διαθέσει πάνω από 700.000 ευρώ από ίδιους πόρους του προϋπολογισμού του 2025. Οι δαπάνες αυτές καλύπτουν πρωτίστως τη σίτιση και τη στοιχειώδη διαμονή των μεταναστών, ενώ παράλληλα στην προσπάθεια αυτή συνδράμουν κοινωνικές δομές του Δήμου Χανίων και εθελοντικές ομάδες για την κάλυψη βασικών αναγκών, όπως ρουχισμός και υπόδηση.

Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια ωραιοποίησης. Οι διαδικασίες που προβλέπει το νομικό πλαίσιο για την έγκαιρη μεταφορά των μεταναστών σε κέντρα υποδοχής της ηπειρωτικής χώρας συχνά καθυστερούν. Έτσι, η παραμονή τους στα Χανιά παρατείνεται για ημέρες ή και εβδομάδες, με αποτέλεσμα οι διαθέσιμες εγκαταστάσεις να καθίστανται ακατάλληλες για τη φιλοξενία τόσο μεγάλου αριθμού ανθρώπων.

Η τοπική αυτοδιοίκηση, με περιορισμένες αρμοδιότητες και χωρίς εξειδικευμένους πόρους, καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες. Ο Δήμος Χανίων αντλεί δύναμη από την κοινωνική του συνείδηση και την εμπιστοσύνη της τοπικής κοινωνίας για να προσφέρει τα στοιχειώδη σε όσους τα έχουν ανάγκη. Κάθε βήμα, όμως, έχει κόστος, οικονομικό, λειτουργικό και αναπτυξιακό.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συμβολή του κεντρικού κράτους δεν είναι απλώς επιθυμητή, είναι απολύτως αναγκαία. Η πολιτεία οφείλει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, να συνεργαστεί ουσιαστικά με την τοπική αυτοδιοίκηση, να διασφαλίσει την έγκαιρη εφαρμογή των προβλεπόμενων διαδικασιών και να παρέχει την αναγκαία οικονομική στήριξη. Μόνο έτσι οι Δήμοι θα συνεχίσουν να επιτελούν τον ρόλο τους χωρίς να θυσιάζουν κρίσιμες τοπικές ανάγκες και έργα.

Η εμπειρία των Χανίων αποδεικνύει ότι η Αυτοδιοίκηση μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Δεν μπορεί, όμως, να συνεχίσει να το πράττει μόνη της. Η κοινωνική ευθύνη είναι συλλογική υπόθεση. Όσο η πόλη μας αποδεικνύει καθημερινά ότι αντέχει, τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη το κράτος να σταθεί δίπλα μας, όχι απέναντί μας.

Χωρίς την άμεση παρέμβαση και στήριξη του κεντρικού κράτους, κινδυνεύουμε να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες, τοπικές και κοινωνικές. Το κοινωνικό πρόσωπο του Δήμου Χανίων κινδυνεύει να καταρρεύσει, εκθέτοντας όλους μας.

Γιατί το πρόβλημα είναι κοινό. Γιατί ο Δήμος Χανίων κάνει το καθήκον του, αναλαμβάνοντας ευθύνη που δεν του αναλογεί. Γιατί το κράτος οφείλει να σταθεί αρωγός. Γιατί η κοινωνική ευθύνη δεν μπορεί να σηκώνεται στις πλάτες της Αυτοδιοίκησης μόνο.

*Ο Τάσος Αλόγλου είναι Αντιδήμαρχος Χανίων