Τα «δάκρυα» της Αγοράς!

0
232

Του Δημήτρη Καρτσάκη*

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016! Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα! Το κρύο τσουχτερό! Οι δρόμοι πλημμύρα στο κέντρο της πόλης! Μποτιλιάρισμα!

Τα αυτοκίνητα να πετάνε σιντριβάνια νερού δεξιά κι αριστερά στους ανύποπτους πεζούς!

Η μπόρα δε σταματούσε και πολλοί έβρισκαν καταφύγιο κάτω από τα μπαλκόνια ή τις μικρές στοές για να προφυλαχθούν!

Είναι αλήθεια, πως μια πόλη με σωστή ρυμοτομία, δρόμους, πεζοδρόμια και αντιπλημμυρικά έργα, φαίνεται πως λειτουργεί σε μια ισχυρή βροχόπτωση.

Τότε βλέπει περισσότερο κάποιος την προχειρότητα των τεχνικών έργων, τον ελλιπή σχεδιασμό, τις εκατοντάδες λακκούβες, τις επιφανειακές ασφαλτοστρώσεις και τα γλιστερά πεζοδρόμια!

Με αυτές τις σκέψεις συνέχισα τον πρωινό μου περίπατο για τις διάφορες δουλειές που απέμειναν για το χρόνο που φεύγει, ενώ ήδη τα παπούτσια μου είχαν κι αυτά… πλημμυρίσει!

Ήμουν κοντά στην αγορά της πόλης και σκέφτηκα να μπω στο εσωτερικό της για να προφυλαχτώ, όσο γινόταν, από τους μικρούς και μεγάλους χείμαρρους των δρόμων!

Δεν συνήθιζα να μπαίνω στην αγορά γιατί ήξερα πως θα στενοχωρηθώ για άλλη μια φορά από την εγκατάλειψή της!

 

Ωστόσο σαν μαγνήτης με τράβηξε η σκέψη της επιβεβαίωσης!

Αφού έκλεισα την ομπρέλα μου, μπήκα με ταχύτητα μέσα!

Η πρώτη εικόνα με σόκαρε! Η βροχή συνεχιζόταν και μέσα! Η παλαιωμένη στέγη της, ένα τεράστιο σουρωτήρι που… έβρεχε παντού!

Πολλοί είχαν ανοιχτές τις ομπρέλες τους, κάποιοι λιγοστοί τουρίστες κοίταζαν κοροϊδευτικά προς τα πάνω και τραβούσαν φωτογραφίες!

Τέτοιο θέαμα απίστευτο! Ζω μια ψευδαίσθηση, σκέφτηκα! Ζω έναν εφιάλτη!

Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό, ήταν η πρώτη μου σκέψη! Οι μαγαζάτορες συνηθισμένοι από υποσχέσεις περί αποκατάστασης της αγοράς, είχαν στο πρόσωπό τους ζωγραφισμένη την απόγνωση!

Η δεύτερη σκέψη, οργή για όλους όσοι ευθύνονται γι’ αυτό το χάλι! Δεν μπορεί αυτό το μνημείο να έχει αυτή την τύχη, αυτή την κακομοιριά!

Εικόνα, μεσαίωνα με τα χαμόσπιτα να στάζουν από παντού και ο νοικοκύρης του σπιτιού να τοποθετεί λεκάνες και κατσαρόλες στο πάτωμα και να ακούγεται ο ρυθμός των σταγόνων της βροχής! Αυτό το ιστορικό κτίριο, το σημείο αναφοράς της πόλης, το σήμα κατατεθέν, κτίστηκε πάνω στα ενετικά τείχη.

Σε μια εποχή, το 1913 στέγασε τόσα διάσπαρτα καταστήματα της παλιάς πόλης, σήμερα, μετά από ένα και πλέον αιώνα ζωής, απειλείται! Απειλείται από την εγκατάλειψη, την αδιαφορία και τη φθορά του χρόνου!

Απειλείται να γίνει ταυτόσημο με τη λήθη της ιστορίας και της απαξίωσης! Εδώ να τονίσουμε ότι σήμερα δεν ισχύει το: «δει δη χρημάτων….» του Δημοσθένη, αλλά η πολιτική βούληση!

Οι τοπικοί μας άρχοντες, δήμαρχοι, βουλευτές και περιφέρεια, θα πρέπει να ορίσουν άμεσα μια συνάντηση για να εξευρεθούν οι τρόποι για την άμεση αποκατάσταση της αγοράς!

Είναι ένα στοίχημα αξιοπρέπειας για τους πολίτες αυτής της πόλης και για τους επισκέπτες της!

*Ο Δημήτρης Καρτσάκης είναι εκπαιδευτικός, Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Νεροκούρου

Το κείμενο δημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα.