Πλημμύρισε στο… συναίσθημα η βράβευση του Γ. Δαμανάκη

0
95

Σε μια πολύ όμορφη εκδήλωση, στην οποία κυριάρχησε το συναίσθημα, την Τετάρτη ο Δήμος Χανίων απέδωσε τιμή στον Γιάννη Δαμανάκη, βραβεύοντας τον για τα πολύ μεγάλα κατορθώματά του στο ποδόσφαιρο την δεκαετία του 1970 και του 1980.

ΑΟΧ, ΠΑΟΚ, Εθνική ομάδα… Αυτή ήταν εν πολλοίς η διαδρομή για τον 66χρονο σήμερα, Γιάννη Δαμανάκη, που παρουσιάστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου (ΚΑΜ) όπου φιλοξενήθηκε η εκδήλωση για λογαριασμό του και για χάρη του οποίου βρέθηκε στα Χανιά ο άλλοτε συμπαίκτης του στην Εθνική ομάδα, Μάικ Γαλάκος.

Δυστυχώς, ο… καιρός είχε άλλη γνώμη, καθώς το αεροπλάνο από τη Θεσσαλονίκη για τα Χανιά που θα μετέφερε τους Αγγελο Αναστασιάδη και Χρήστο Τερζανίδη δεν έφυγε ποτέ και ως εκ τούτου, ο μοναδικός που έδωσε το παρών, δείχνοντας πολύ ευτυχής γι’ αυτό, ήταν ο Μάικ Γαλάκος.

Οι δύο άνδρες αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν, αναπόλησαν και μίλησαν για τα παλιά και πάνω απ’ όλα για τα κατορθώματά τους, μιας και ως ποδοσφαιριστές της Εθνικής ομάδας κατάφεραν να οδηγήσουν το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα το 1980 στα γήπεδα της Ιταλίας στο Κύπελλο Εθνών.

Αρχικά, ο Δήμος Χανίων ετοίμασε και πρόβαλε βίντεο, το οποίο ήταν διάρκειας μερικών λεπτών, το οποίο έδειχνε τον Γιάννη Δαμανάκη σε στιγμές του από τον ΠΑΟΚ. Ηταν ένα βίντεο, πολύ όμορφο που όμως δεν μπορούσε φυσικά να συνοψίσει μέσα σε ελάχιστα λεπτά, τα… εννέα χρόνια της διαδρομής του τον ΠΑΟΚ.

Από εκεί και πέρα, ακολούθησαν οι βραβεύσεις προς τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή όπου εκτός από τον Δήμο Χανίων, ήταν κατά σειρά από τον ΑΟΧ/Κισσαμικό, τον Γαλανόλευκο Φάρο, τον Θησέα Περιβολίων και τον Σύνδεσμο Φιλάθλων ΠΑΟΚ Χανίων.

Δηλώσεις Δαμιανάκη

Ο Δαμανάκης στις δηλώσεις που παραχώρησε, αναφέρθηκε στα όμορφα χρόνια που έζησε στη Θεσσαλονίκη, λέγοντας ότι ο Θεός τον βοήθησε να τα καταφέρει, ενώ αναφορά έκανε στις ευχές των Χανιωτών, που τον συνόδευαν: «Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους συνέβαλαν για να γίνει αυτή η γιορτή», είπε αρχικά ο Δαμανάκης, λέγοντας στη συνέχεια τα εξής: «Για μένα, ήταν ένα όνειρο από τα παιδικά μου χρόνια να παίξω μπάλα. Ο Θεός με βοήθησε και πήγα σε εκείνη την «ευλογημένη» ομάδα, τον ΠΑΟΚ, μία τεράστια ομάδα, με τεράστιους ποδοσφαιριστές και καλούς χαρακτήρες. Εκανα αυτό που μπορούσα να κάνω… Δεν το έκανα για τον εαυτό μου, το έκανα για την πατρίδα μου και η πατρίδα μου είναι τα Χανιά. Πιστεύω πως όταν έφυγα στη Θεσσαλονίκη, αυτό έγινε με τις ευχές όλων των Χανιωτών και οι ευχές της πόλης μου με συνόδευαν όσα χρόνια έπαιξα μπάλα στη Θεσσαλονίκη».

Στη συνέχεια, ο Δαμανάκης ρωτήθηκε για το πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε μέχρι σήμερα και είπε τα εξής: «Οταν έπαιζα μπάλα δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο εκτός από αυτό. Σήμερα, έχουν αλλάξει τα πράγματα γιατί οικονομικά οι ποδοσφαιριστές παίρνουν μεγάλα ποσά. Κι εμείς παίρναμε κάποια ποσά, αλλά δεν ήταν όπως τα σημερινά. Αγαπούσαμε αυτό που κάναμε, ζούσαμε γι’ αυτό που κάναμε. Ημασταν μία δεμένη και αγαπημένη οικογένεια στον ΠΑΟΚ που αν δεν ζήσεις αυτά που έζησα εγώ, με αυτούς τους τεράστιους ποδοσφαιριστές, δεν μπορείς να καταλάβεις. Για μένα ήταν η μεγαλύτερη εμπειρία της ζωής μου… Επειτα, αυτό που με βοήθησε ώστε να κάνω μια μεγάλη καριέρα ήταν η οικογένειά μου, η γυναίκα και τα παιδιά μου. Με βοήθησαν πάρα πολύ γιατί όταν έπαιζα μπάλα η γυναίκα μου ήταν… πατέρας, μάνα, γιατρός, όλα ήταν! Με στήριξαν όλοι πάρα πολύ και με βοήθησαν να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα. Νιώθω ευλογημένος από το Θεό που πήγα και έπαιξα σε αυτή την τεράστια ομάδα του ΠΑΟΚ».

Επόμενη ερώτηση για την διαφορά του ΠΑΟΚ από τότε μέχρι σήμερα: «Υπάρχει μεγάλη διαφορά όχι μόνο στον ΠΑΟΚ, αλλά σε όλες τις ελληνικές ομάδες γιατί δεν υπάρχουν Ελληνες ποδοσφαιριστές», απάντησε ο Δαμανάκης. «Είμαι τοπικιστής. Μου αρέσει να παίζουν ντόπιοι, Ελληνες παίκτες στις ομάδες. Δε νομίζω ότι ξαφνικά χάθηκαν οι Ελληνες ποδοσφαιριστές. Απλά, έχουν γίνει έτσι τα πράγματα που όλες οι ομάδες κοιτάζουν να πάρουν ξένους και να πάρουν πρωταθλήματα, κύπελλα και να παίξουν στην Ευρώπη και… δυστυχώς δεν κάνουν τίποτα, διότι στην Ελλάδα έρχονται ποδοσφαιριστές, που δεν είναι ποιοτικοί, αλλά από την άκρη είναι ό,τι βρουν. Δεν είναι της ποιότητας, τότε, που είχαμε, 2-3 πάρα πολύ καλούς. Τώρα αυτοί δεν υπάρχουν στις ομάδες κι ενώ υπάρχουν καλοί Ελληνες παίκτες, δυστυχώς δεν τους στηρίζουν».

Για την εθνική ομάδα του 1980 τόνισε: «Με όλα τα παιδιά, όπως με τον Μάικ Γαλάκο που βρίσκεται εδώ, μας δένει μία μεγάλη ιστορία. Οπου δεν υπάρχει αγάπη κι ενότητα σε μία ομάδα, δεν υπάρχει τίποτα. Ο συγχωρεμένος Παναγούλιας, αυτός ο μεγάλος Ελληνας προπονητής, είχε καταφέρει να μας κάνει να παίζουμε ο ένας για τον άλλον κι έτσι κάναμε μία μεγάλη ομάδα που είχε ως αποτέλεσμα το 1980 να προκριθούμε στο Κύπελλο Εθνών».

Επόμενη ερώτηση για την περίοδο που μεταγράφηκε από τον Α.Ο. Χανιά στον ΠΑΟΚ: «Το 1974 είχε έρθει ο ΠΑΟΚ στα Χανιά και μας κέρδισε στο 90′ με 1-0», θυμήθηκε ο Δαμανάκης. «Είχαμε καλούς, ποιοτικούς παίκτες τότε στα Χανιά που δεν υπάρχουν ακόμα και σήμερα στις ομάδες. Ελειπε όμως το κάτι παραπάνω, το οικονομικό, για να κάνουμε το μεγάλο άλμα στην μεγάλη κατηγορία. Οταν πήγα στη Θεσσαλονίκη, έφυγα με τις ευχές από τα Χανιά και ήθελα να αποδείξω ότι τα Χανιά έχουν καλούς παίκτες. Και τώρα έχουμε, απλώς, δεν στηρίζονται. Ισως πολλά παιδιά μπορούσαν τότε να παίξουν σε μεγάλες ομάδες, αλλά για διάφορους λόγους δεν έπαιξαν».

Για τις μνήμες από τη Θεσσαλονίκη σημείωσε: «Οποτε βλέπω ματς του ΠΑΟΚ και αναφέρομαι στη Θεσσαλονίκη, για μένα είναι ένας πόνος στην καρδιά… Μια πολιτεία που με αγάπησε, μου έδωσε τα πάντα στη ζωή μου και την οικογένειά μου. Μου λείπει πάρα πολύ, αλλά είμαι Χανιώτης και πρέπει να ζω στα Χανιά. Στενοχωριέμαι όμως γιατί μπορώ να πω ότι αυτό που εισέπραξα από τη Θεσσαλονίκη, δεν το εισέπραξα από τα Χανιά… Στη Θεσσαλονίκη εισέπραξα μια μεγάλη αγάπη και μια μεγάλη αγκαλιά».

Δηλώσεις Μ. Γαλάκου

Ο Μάικ Γαλάκος από την πλευρά του είχε μόνο καλά λόγια να πει για τον παλιό του συμπαίκτη, τον οποίο αποκάλεσε μάλιστα και… παικταρά! «Τι να πω για το σοβαρό παιδί, τον… παικταρά τον Γιάννη Δαμανάκη! Είναι μεγάλη μου τιμή που συμμετέχω στη βράβευση του Γιάννη Δαμανάκη που τον είχα συμπαίκτη στην Εθνική ομάδα. Μαζί φτάσαμε τόσο ψηλά το 1980 στο πρώτο ευρωπαϊκό με τον αείμνηστο Αλκέτα Παναγούλια τότε, που ήταν ένας πολύ μεγάλος προπονητής, ένας ψυχολόγος, αλλά ήμασταν κι εμείς μία γροθιά», τόνισε ο Γαλάκος.

«Ημασταν ένας κι ένας. Πολλοί μεγάλοι παίκτες. Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει από τότε, τώρα είναι όλα πιο μοντέρνα, πιο γρήγορα, δεν μπορούμε να μείνουμε με τα… αγάλματα και να ζούμε με τους παλιούς, όπως εμένα. Ο Γιάννης είναι ένα πάρα πολύ καλό παιδί και πολύ μεγάλος παίκτης και συμπαίκτης στην Εθνική ομάδα. Ημασταν τόσο αγαπημένοι που αυτό μου λείπει και ευχαριστώ τον δήμαρχο Χανίων που με κάλεσε στην τόσο όμορφη πόλη των Χανίων. Πράγματι, ο Γιάννης πήρε πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ, αλλά το άξιζαν γιατί ήταν όλοι παικταράδες. Ο Γιάννης αξίζει αυτή την τιμή, γιατί δεν υπάρχουν παιδιά σαν τον Γιάννη τώρα. Ημασταν όλοι αγαπημένοι σε όποια ομάδα κι αν ήμασταν», ήταν οι δηλώσεις από τον Μάικ Γαλάκο.

Τι δήλωσαν οι παλαίμαχοι του ΑΟΧ

Ο Τάσος Ψαλιδάκης, ως πρόεδρος των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Α.Ο. Χανιά, είχε επίσης μια καλή κουβέντα να πει για τον Δαμανάκη, λέγοντας τα εξής: «Ο Γιάννης Δαμανάκης είναι, από τότε που ήταν στον ΠΑΟΚ, ιδρυτικό μέλος των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Α.Ο. Χανιά. Οποτε τον καλούσαμε να έρθει, ερχόταν να παίξει με δικά του έξοδα και ήταν σα να έπαιξε με τον ΠΑΟΚ ή την Εθνική! Είναι ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής και ένας μεγάλος άνθρωπος και καλός οικογενειάρχης».

Δηλώσεις Δημάρχου Χανίων, Τ. Βάμβουκα

Από την πλευρά του, ο δήμαρχος Χανίων, Τάσος Βάμβουκας, μιλώντας για τη βράβευση που αποφασίστηκε στον Δαμανάκη είπε τα εξής: «Είναι μεγάλη η χαρά μας, καθώς σαν Δήμος Χανίων τιμούμε έναν μεγάλο Χανιώτη και Ελληνα ποδοσφαιριστή, τον Γιάννη Δαμανάκη, έναν άνθρωπο με πολύ μεγάλη προσφορά στον αθλητισμό, ο οποίος έκανε διεθνή καριέρα.

 

Ο μοναδικός Χανιώτης ποδοσφαιριστής που συμμετείχε στην Εθνική Ανδρών και διέπρεψε. Είναι ένας άνθρωπος με ιδιαίτερο ήθος και αγάπη για τον τόπο του. Ηταν κάτι οφειλόμενο από το Δήμο, σε έναν άνθρωπο που πραγματικά είναι ένας από μας και έφτασε τα Χανιά στα πέρατα του κόσμου».

Πηγή: athlitiko.gr