Πού οδηγεί αντιαναπτυξιακή εισπρακτική λογική του Δήμου ενάντια στους επαγγελματίες της πόλης; Ποια είναι η πραγματική κατάσταση των οικονομικών του Δήμου Χανίων;
Γράφει ο Τάσος Βάμβουκας
Η έγκαιρη προειδοποίησή μου ότι η επιβολή υψηλών μισθωμάτων στη Δημοτική Αγορά ήταν λανθασμένη επιλογή, καθώς θα μπορούσε να υπονομεύσει την επιστροφή των παλιών επαγγελματιών και τη βιωσιμότητα της ίδιας της Αγοράς, δυστυχώς επιβεβαιώνεται από τα ίδια τα γεγονότα.
Η εισπρακτική λογική, η ακαμψία και η αθέτηση υποσχέσεων εκ μέρους της δημοτικής αρχής, δημιουργούν προβλήματα στους επαγγελματίες που υποχρεώθηκαν να διακόψουν τη δραστηριότητά τους για πέντε ολόκληρα χρόνια, εξ αιτίας των καθυστερήσεων για τις οποίες εν πολλοίς ευθύνεται η δημοτική αρχή. Απόδειξη ότι οι 13 από τους 42 επαγγελματίες δήλωσαν ότι δεν θα επιστρέψουν. Εκτός όμως από αυτό, ο Δήμος δίνει τον τόνο στον ρυθμό αύξησης των ενοικίων σε όλη την γύρω περιοχή, δημιουργώντας προβλήματα σε πλήθος επαγγελματιών.
Ο ρόλος του Δήμου Χανίων, σε περιπτώσεις όπως αυτή του ύψους των μισθωμάτων της Δημοτικής Αγοράς, πρέπει να είναι κυρίως αναπτυξιακός και όχι απλώς η αποκόμιση του μέγιστου δυνατού οικονομικού αντιτίμου. Ειδικά σε μια περίοδο ακρίβειας παντού – και άρα και στις επαγγελματικές μισθώσεις – ο στόχος του δεν μπορεί να είναι να τραβά τις τιμές προς τα πάνω, αλλά να λειτουργεί εξισορροπητικά ως προς την αχαλίνωτη αγορά.
Αυτή η πολιτική επιδεινώνει το μεγάλο ζήτημα του υψηλού κόστους υπηρεσιών και προϊόντων που παρατηρείται στην πόλη μας και που αν δεν προσέξουμε, μαζί με την έλλειψη επαρκών υποδομών, θα οδηγήσει σε κρίση όπως αυτή που ήδη ξεκίνησε στα “in” νησιά Μύκονο και Σαντορίνη.
Η ανάγκη του Δήμου για έσοδα, όπως φαίνεται λόγω ταμειακών αναγκών, εδώ λειτουργεί εμφανώς κόντρα στην αναπτυξιακή λογική, οδηγώντας τον σε μια καθαρά εισπρακτική προσέγγιση, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική οικονομική κατάσταση του Δήμου Χανίων που πρέπει να απαντηθούν.
Μήπως ο Δήμος αντί να «ξεζουμίζει» τους επαγγελματίες, θα πρέπει να αναθεωρήσει την αλόγιστη σπατάλη οικονομικών πόρων, όπως κατεδαφίσεις και ανεγέρσεις πολυώροφων κτηρίων σε νοικιασμένα οικόπεδα (βλέπε ΙΚΑ), αγορά πανάκριβων οικοπέδων (βλέπε ΑΒΕΑ), που πλήρωσαν οι δημότες για χρήση πάρκινγκ κυρίως από τα παρακείμενα ξενοδοχεία, κλπ..
Η κοινή παρέμβαση του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου, του Εμπορικού Συλλόγου και της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών, δείχνουν ότι οι επαγγελματίες κάτι περισσότερο γνωρίζουν για το θέμα από την «αλάθητη» δημοτική αρχή, που θα πρέπει να αλλάξει πορεία και να μετριάσει τον εγωισμό της.
Θα επαναλάβω ότι η Δημοτική Αγορά δεν είναι μόνο το ανακαινισμένο κτήριο, αλλά χρειάζεται και τη ζωντανή ψυχή της, που είναι οι επαγγελματίες, πολλοί από τους οποίους μετράνε δεκαετίες δραστηριοποίησης εντός της.
Είναι επιβεβλημένος, λοιπόν, ο καθορισμός δίκαιων μισθωμάτων, τα οποία αφ’ ενός θα εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, που στην πλειοψηφία τους είναι τοπικές επιχειρήσεις παραδοσιακών προϊόντων και αφ’ ετέρου θα συμβάλλουν στην προστασία και των υπόλοιπων επαγγελματιών του κέντρου, που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν αυξήσεις ενοικίων, εξ αιτίας των άστοχων εισπρακτικών λογικών του Δημάρχου και του Δήμου Χανίων.
Τάσος Βάμβουκας, τ. Δήμαρχος Χανίων















