Μία άποψη για το κτίριο της Μεραρχίας

0
332

Γράφει η Δάφνη Μανουσάκη*

Πολυτεχνείο Κρήτης 2017. Η χρηματοδότηση για τις λειτουργικές δαπάνες έχει μειωθεί στο 1 εκατ ευρώ (από 4 εκατ που ήταν προ κρίσης). Μεγάλο μέρος των χρημάτων δαπανάται για τη θέρμανση το χειμώνα.

Πριν 4 χρόνια, το Πολυτεχνείο έπρεπε να συντηρεί 3 διαφορετικά συγκροτήματα κτιρίων, 3 βιβλιοθήκες, 2 εστιατόρια, πολλά διαφορετικά συστήματα θέρμανσης.

Μετά τη συγκέντρωση όλων των σχολών και υπηρεσιών στην Πολυτεχνειούπολη στο ακρωτήρι, το Πολυτεχνείο κατάφερε να λειτουργεί αποτελεσματικά, έχοντας νοικοκυρέψει τις δαπάνες του και πετυχαίνοντας οικονομίες κλίμακος, αφού πλέον συντηρεί 1 εστιατόριο, 1 βιβλιοθήκη (ανοικτή Δευτέρα έως Παρασκευή, και όχι 1 ή 2-3 ημέρες, όπως ίσχυε πιο πριν) και μικρότερο αριθμό συστημάτων θέρμανσης.

Τα αναλώσιμα παρέχονται «με το σταγονόμετρο», παρ`όλα αυτά έχουμε όλοι βρει εναλλακτικούς τρόπους, π.χ. το σκαναρισμένο έγγραφο έχει αντικαταστήσει τη φωτοτυπία.

Γι`αυτό απόρησα με δημοσιεύματα που διάβασα την προηγούμενη εβδομάδα, που καλούν το Πολυτεχνείο να λειτουργήσει σχολές στην πόλη των Χανίων. Τέτοιες φωνές απλά δε γνωρίζουν τα οικονομικά στοιχεία και τις δυσκολίες που ήδη υπάρχουν και δεν αντιλαμβάνονται ότι το να κινηθούμε σε κατεύθυνση αντίθετη από αυτή του περιορισμού των δαπανών είναι αδύνατη χωρίς πολύ δυσμενείς συνέπειες στη λειτουργία του ιδρύματος.

Για το κτίριο της Μεραρχίας:

Εδώ και 13 χρόνια, παρ`ότι υπάρχουν αντίθετες απόψεις, η κατάληψη δε λειτούργησε ως δημόσιος χώρος. Μάλιστα, συγκεκριμένοι καθηγητές δεν ήταν ευπρόσδεκτοι στο χώρο αυτό. Μπορεί πολλοί Χανιώτες να είχαν βρει ένα «φιλόξενο» χώρο, αλλά, εάν, για λόγους πολιτικούς ή ιδεολογικούς, έστω και σε ένα συμπολίτη μας δεν επιτρέπεται η είσοδος, τότε ο χώρος της κατάληψης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως χώρος ανοικτός «σε όλη την κοινωνία».

Εκείνοι, μάλιστα, που θεωρούν λογικό τον αποκλεισμό κάποιων προσώπων στη βάση της ιδεολογίας τους ή των πολιτικών τους απόψεων ή του θεσμικού τους ρόλου στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ας αναθεωρήσουν τις απόψεις τους περί δημοκρατίας…

Η κατάληψη ήταν αυτό που ισχυριζόταν ότι ήταν: κατάληψη. Κατάληψη περιουσίας του Πολυτεχνείου Κρήτης, στην οποία ένα μέρος της Χανιώτικης κοινωνίας «έκλεισε» το μάτι.

Λυπάμαι που θα το πω κάπως «ωμά», αλλά ας αναρωτηθούμε εάν αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι δεχόμαστε την οικειοποίηση περιουσίας που δε μας ανήκει, παρ`ότι αυτό δεν είναι ούτε νόμιμο, ούτε ηθικό, αλλά το δικαιολογούμε επειδή επωφελούμαστε προσωπικά.

Αρκετοί συμπολίτες μιλάνε (τώρα) για κτίρια ιστορικής σημασίας που «δεν πρέπει να παραδοθούν». Το ότι τόσα χρόνια τα ίδια κτίρια δεν ήταν προσβάσιμα από αρκετά μέλη της πολυτεχνικής κοινότητας, προβλημάτισε κανέναν;

Το ότι την τελευταία δεκαετία έχουν γίνει δυο φορές απόπειρες αυτοψίας του κτιρίου από μεικτά κλιμάκια μηχανικών του Δήμου, της Εφορίας Νεωτέρων Μνημείων και του Π.Κ. και δεν τους επετράπη η είσοδος, προβλημάτισε κανέναν;

Το ότι η στέγη του κτιρίου της 5ης Μεραρχίας έχει εμφανή προβλήματα, προβλημάτισε κανέναν; Που θα βρεθούν οι πόροι για τις απαραίτητες εργασίες αναστήλωσης;

Η άποψή μου είναι ότι εδώ και πολλά χρόνια, ο χώρος αυτός δε λειτούργησε ως «Ακρόπολη» της πόλης, με την έννοια ότι μεγάλο μέρος του ήταν στον έλεγχο κάποιων «αυτόκλητων σωτήρων» που δίναν πρόσβαση στο χώρο με άγνωστα κριτήρια.

Τις τελευταίες ημέρες, μάλιστα, αυτό το “face control” έχει γίνει τόσο έντονο, που μόνο για δημόσια προσβάσιμο χώρο δεν μπορούμε να μιλάμε. Επομένως για ποια Ακρόπολη μιλάμε και στα χέρια τίνος;

Όμως, ακόμα και αυτή η συζήτηση γίνεται ενώ είναι αδιαμφισβήτητο: τα κτίρια υπάγονται (και θα παραμείνουν) στην ιδιοκτησία του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Ας το γνωρίζουν οι συμπολίτες, ότι από την αρχή της κρίσης, αρκετοί καθηγητές, αλλά και απόφοιτοι, έχουν φύγει από τη χώρα.

Η τάση δε θα αντιστραφεί όσο η οικονομική κατάσταση της χώρας παραμένει ως έχει.

Όσοι αψηφούν το νόμο και όσα απορρέουν από αυτόν για τα δικαιώματα του Πολυτεχνείου, τουλάχιστον ας αναλογιστούν ποια είναι η προτεραιότητά τους: η εύρυθμη λειτουργία του Πολυτεχνείου Κρήτης ή η κατάληψη.

  • Η Δάφνη Μανουσάκη είναι καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο Κρήτης