Μια ριζοσπαστική πρόταση κατέθεσε ο μετεωρολόγος και αντιδήμαρχος Χανίων Μανώλης Λέκκας, στο πλαίσιο του 7ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Κρητών, προτείνοντας τη δωρεάν παροχή νερού μέχρι ένα συγκεκριμένο όριο κατανάλωσης για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και τον αγροτικό τομέα, ώστε το νερό να αντιμετωπίζεται ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό.

Μιλώντας κατά τη διάρκεια των εργασιών της δεύτερης ημέρας του συνεδρίου στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, ο κ. Λέκκας υποστήριξε ότι το πρόβλημα της Κρήτης δεν είναι η έλλειψη νερού, αλλά η διαχείρισή του.
«Έχουμε 5,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού στο νησί μας. Από αυτά, τα 2 δισεκατομμύρια καταλήγουν στον υπόγειο υδροφορέα. Η ποσότητα είναι τεράστια. Η συνολική κατανάλωση είναι μόλις 372 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως και, παρ’ όλα αυτά, λέμε ότι δεν έχουμε νερό;» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Για την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των υδάτινων πόρων πρότεινε τη δημιουργία παρατηρητηρίου καταγραφής βροχοπτώσεων, την προστασία των φυσικών πηγών για μελλοντική αξιοποίησή τους, την κατασκευή μικρών φραγμάτων ανάσχεσης για τον εμπλουτισμό των υπόγειων υδροφορέων αντί μεγάλων φραγμάτων, την επαναχρησιμοποίηση των επεξεργασμένων υδάτων των βιολογικών καθαρισμών για αγροτική χρήση, καθώς και την ανάπτυξη μεθόδων αφαλάτωσης.

Αναλύοντας την πρότασή του για τη δωρεάν παροχή νερού, ο κ. Λέκκας εξήγησε ότι αυτή θα πρέπει να καλύπτει τις βασικές ανάγκες κάθε οικογένειας, επιχείρησης και αγροτικής εκμετάλλευσης. Από εκεί και πέρα, κάθε επιπλέον κατανάλωση θα θεωρείται σπατάλη και θα χρεώνεται με λογαριθμική κλίμακα υψηλού κόστους.

Όπως είπε, με αυτόν τον τρόπο κάθε κατηγορία καταναλωτή θα έχει ισχυρό κίνητρο να εφαρμόσει μέτρα εξοικονόμησης νερού, τα οποία σήμερα παραμένουν αναξιοποίητα, καθώς το κόστος της κατανάλωσης δεν λειτουργεί αποτρεπτικά στη σπατάλη.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης δεν θα στερηθούν τα απαραίτητα έσοδα για τη βιωσιμότητά τους, καθώς η υπερκατανάλωση θα εξακολουθήσει να αποφέρει σημαντικά έσοδα, ενώ θα διατηρηθούν και οι χρεώσεις των παγίων και της αποχέτευσης.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Μανώλης Λέκκας υπογράμμισε ότι το νερό πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό, όπως η υγεία, η παιδεία, η δημοκρατία και η ελευθερία, αγαθά που, όπως σημείωσε, η Πολιτεία οφείλει να διαφυλάσσει προς όφελος της κοινωνίας.