Είναι στο χέρι των Δημάρχων να τηρηθούν οι δεσμεύσεις για τους πρόσφυγες

0
75

Πολύ συζήτηση γίνεται ξανά για το θέμα της φιλοξενίας των μεταναστών-προσφύγων.

Οι Δήμαρχοι του νησιού, στην ολομέλεια του οργάνου τους αποφάσισαν, να δεχτούν την κυβερνητικό πρόταση για την προσωρινή φιλοξενία στο νησί 2.000 ταλαιπωρημένων από τον πόλεμο ατόμων, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να σώσουν τη ζωή και τις οικογένειες τους.

Η απόφαση των Δημάρχων, πρέπει να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία.

Είναι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της και αποφάσισαν δημοκρατικά.

Από εκεί και πέρα όμως, υπάρχουν ανοικτά θέματα που πρέπει και επιβάλλεται  να διευκρινιστούν.

Έχουν υποχρέωση οι ίδιοι Δήμαρχοι, που αποφάσισαν να προχωρήσουν στην αποδοχή του κυβερνητικού σχεδιασμού, να διαφυλάξουν τις αποφάσεις τους.

Ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας ανησυχεί. Είναι γεγονός ότι έχουν ακουστεί και ακραίες φωνές.

Αλλά αυτές είναι μεμονωμένες.

Η πλειοψηφία αυτών που ανησυχούν παραμένει σιωπηλή ή κρατά χαμηλούς τόνους.

Δεν πρόκειται για ρατσιστές, ούτε η ανησυχία τους αποτελεί εκδήλωση ακραίας ξενοφοβίας.

Άλλωστε η κοινωνία της Κρήτης έχει αποδείξει πολλές φορές  στο παρελθόν, ακόμη και μέχρι σήμερα που μαίνεται ο πόλεμος στη Συρία, πόσο ευαίσθητη είναι και πόσο φιλόξενη, όταν πρόκειται να συνδράμει άτομα που βρέθηκαν εδώ ξεριζωμένοι από τα σπίτια τους.

Η ανησυχία εδράζεται περισσότερο στο γεγονός, ότι αυτό το μεγάλο τμήμα της κοινωνίας του νησιού, δεν έχει εμπιστοσύνη ότι θα τηρηθούν τα συμφωνηθέντα.

Τόσο για τον αριθμό των προσφύγων-μεταναστών που θα έρθουν τελικά στο νησί, όσο και για το χρονικό διάστημα που θα παραμείνουν.

Είναι άλλο να αποδεχτούν οι πολίτες και οι φορείς της Κρήτης, ένα σχεδιασμό που προβλέπει μία προσωρινή φιλοξενία λίγων μόνο μηνών, ενός μικρού αριθμού 2.000 ατόμων, που θα διασκορπιστούν στο νησί, όπως προβλέπει ο σχεδιασμός που έχει ανακοινωθεί και είναι τελείως διαφορετικό η αποδοχή αυτού του σχεδιασμού να ανοίξει την… κερκόπορτα,  για να περάσει στο νησί ένας ανεξέλεγκτος αριθμός προσφύγων-μεταναστών.

Χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι δεν θα γίνονται αποδεκτοί σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα και θα παραμείνουν για αδιευκρίνιστο διάστημα στις δομές που αναγκαστικά θα δημιουργηθούν τότε στο νησί, μετατρέποντας τις σε «γκέτο» και κάνοντας την Κρήτη ουσιαστικά μία τεράστια  «αποθήκη ψυχών».

Αυτό είναι που τρομάζει.

Και αυτό δεν είναι ρατσισμός, ούτε ξενοφοβία.

Είναι ένας δικαιολογημένος φόβος, ενός μεγάλου αριθμού φορέων και κατοίκων της Κρήτης.

Είναι στο χέρι των Δημάρχων λοιπόν, να καταφέρουν να πάρουν τις απαραίτητες δεσμεύσεις από την κυβέρνηση, πως θα τηρηθούν τα συμφωνηθέντα.

Και να βάλουν όρους ξεκάθαρους.

Που θα διασφαλίζουν ότι το νησί μας δεν θα μετατραπεί σε ένα απέραντο «γκέτο».

Και πως οι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι που θα έρθουν εδώ, θα έχουν και ήρεμη και με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωση.