Εμβόλιο… παιδείας πότε;

0
63

Γράφει η Ευγενία Γαλαζούλα *

Τετάρτη απόγευμα. Και αφού έστειλα το απαραίτητο μήνυμα, βγήκα για να περπατήσω.

Έφτασα στη κεντρική πλατεία της πόλης, πόλο έλξης και συγκέντρωσης πολλών εφήβων. Κοντοστάθηκα για να πάρω μια ανάσα, ώσπου άκουσα το διάλογο μιας παρέας εφήβων, οι οποίοι αναφέρονταν στον κορονοϊό. Χωρίς μάσκες και χωρίς να τηρούνται οι απαραίτητες αποστάσεις, χαίρονταν για την παράταση της αναστολής των Γυμνασίων.

Μεταξύ άλλων ειρωνεύονταν και κάποιους συνομηλίκους τους, που έτυχε να περνάνε εκείνη την ώρα από δίπλα τους, για το γεγονός ότι φορούσαν μάσκες, θεωρώντας το πολύ basic για τα δικά τους δεδομένα.

Στην αρχή ως εκπαιδευτικός και έχοντας υψηλό το φρόνημα της ενσυναίσθησης αλλά και της προστασίας, θύμωσα. Έπειτα σκέφτηκα πως είναι παιδιά και… ‘’βλέποντας και πράττοντας’’, όμως συνεχίζοντας τη βόλτα μου προβληματίστηκα και αντιλήφθηκα πως τελικά δεν είναι καθόλου αμελητέο και άνευ ουσίας αυτό το περιστατικό. Προφανώς και θα ερωτηθώ, τι φταίνε οι έφηβοι που έχουν μια τόσο ισοπεδωτική κριτική πάνω σε τέτοια θέματα. Μάλλον λοιπόν δεν φταίνε..

Έχω αναφέρει πολλές φορές σε αντίστοιχα άρθρα πως η παιδεία είναι και ο θεμελιώδης λίθος της πολιτείας. Προσοχή όμως! Παιδεία ουσιαστική από την βρεφονηπιακή ηλικία, έχοντας πράξει ως εκπαιδευτικοί, γονείς και πολιτεία τα δέοντα, προκειμένου να δημιουργηθούν οι αναγκαίες υποδομές κρίσης και σκέψης, στα παιδιά. Για να μην μακρηγορώ όμως και αφήνω τον ειρμό της σκέψης μου να εκτίθεται, ο προβληματισμός μου έγκειται στο εάν τελικά η εκπαίδευση της υγείας, με την οποία έχουν γαλουχηθεί αυτοί οι νεαροί ήταν η πρέπουσα.

Διερωτώμαι λοιπόν, αν αυτή η νεολαία, η οποία ειρήσθω εν παρόδω, μεγαλώσει και αποκτήσει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι είναι κατάλληλα διαπαιδαγωγημένη στα θέμα υγείας. Γιατί παιδεία δεν είναι μόνο η σχολική μόρφωση, παιδεία είναι ένα συνονθύλευμα αξιών σε όλους τους τομείς που μας διέπουν.

Γιατί στην παιδεία εντάσσεται η αυτοεκτίμηση, οι αξίες της ζωής, η ανάπτυξη υγιεινού τρόπου ζωής, οι διατροφικές διαταραχές, οι νόμιμες αλλά και παράνομες ουσίες, η σχολική βία, η άρση στερεοτύπων, οι τρόποι διεκδίκησης δικαιωμάτων, ο αθλητισμός και πολλά άλλα.

Ήταν μια καλή ευκαιρία λοιπόν, για να αναλάβω το μερίδιο της ευθύνης που μου αναλογεί ως εκπαιδευτικός και να κάνω και εγώ την αυτοκριτική μου.. την ενδοσκόπηση μου.. Όχι δεν είμαι καθείσα αρμόδια σε θέματα υγείας και πολλοί εξ’ υμών θα τα διαβάζετε όσα γράφω ως ψιλά γράμματα. Λογικό, αν σκεφτούμε ότι αναφερόμαστε στην Ελλάδα, όπου τα μνημόνια την συντρόφευαν για πολλά χρόνια. Όμως είμαι περήφανη που αυτή τη στιγμή η χώρα μου, δίνει το καλό παράδειγμα σε άλλες χώρες, αναφορικά με το εμβόλιο.

Στον αντίποδα, θα υπάρχουν και οι αρνητές, άλλωστε είναι γνωστή η τακτική να αμφισβητούμε αρχές που δεν περικλείονται στο πεδίο γνώσης μας. Αυτή είναι άλλωστε και κατά κάποιο τρόπο, η αρχή της δημοκρατίας. Δεν θα είμαι όμως αυτή που θα στηλιτεύσει την κρατική εντολή και την επιστήμη.

Ας δούμε λοιπόν τα ελλείμματα που έχουν προκύψει σε αυτή τη πορεία και ας διαμορφώσουμε εκ νέου το μέλλον. Γιατί, απαραίτητη η Έκθεση και τα Μαθηματικά, βασικοί πυλώνες της εκπαίδευσης και διαμόρφωσης των επιστημών, όμως καιρός είναι να ενταχθεί στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση η Αγωγή της Υγείας, για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε στο μέλλον, με μεγαλύτερη και καλύτερη γνώση, αντίστοιχες κρίσεις που ενδεχομένως προκύψουν.

Ας φυτέψουμε λοιπόν τώρα το σπόρο για να είναι επεξεργάσιμος στις επόμενες γενιές και εκτός από το εμβόλιο του κορονοϊού, ας κάνουμε και το εμβόλιο της κοινωνίας μας, που δεν είναι άλλο από την…. παιδεία μας.

*Η Ευγενία Γαλαζούλα είναι Εκπαιδευτικός Μέσης Εκπαίδευσης- Μέλος ερευνητικής ομάδας Πανεπιστημίου Frederick Κύπρου