Δύο προβολές στον «Κήπο» στη μνήμη των θυμάτων του πυρηνικού ολοκαυτώματος

0
20

Προβολή αντιπολεμικής ταινίας την 6η ή 9η Αυγούστου στο Δημοτικό κινηματογράφο «ΚΗΠΟΣ» προς τιμή της μνήμης των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων του πυρηνικού ολοκαυτώματος στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

Γράφει η Επιτροπή Ειρήνης Χανίων:

«Κύριοι,
Όταν πριν 75 χρόνια, το πρωί της 6ης Αυγούστου του 1945, η πυρηνική βόμβα από
ουράνιο κατέστρεφε τη Χιροσίμα και τρείς μέρες αργότερα, το πρωί της 9ης Αυγούστου, η πυρηνική βόμβα – αυτή τη φορά – από πλουτώνιο ισοπέδωνε το Ναγκασάκι, ο κόσμος έμπαινε σε μια νέα εποχή βαρβαρότητας που συμβολίζεται από τον όλεθρο που προκάλεσαν αυτές οι βόμβες. Η χρήση των ατομικών όπλων άρχισε αλλά δεν τελείωσε με τα πυρηνικά ολοκαυτώματα σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι.

Τουλάχιστον την τελευταία 20ετία, «μικρά» πυρηνικά όπλα, που κατ΄ ευφημισμό ονομάζονται βόμβες και βλήματα «απεπλουτισμένου ουρανίου», χρησιμοποιούνται σε πολεμικές επιχειρήσεις και στην περιοχή μας. Ενώ στην αμερικάνικη βάση της Σούδας, σύμφωνα με δημοσιεύματα, αποθηκεύονται πύραυλοι Τόμαχοκ που μπορούν να φέρουν γόμωση με πυρηνική κεφαλή και σχεδιάζεται να ελλιμενιστεί μόνιμα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο που μεταφέρει πυραύλους που φέρουν πυρηνικές κεφαλές και θα μπορούσε να μετατρέψει έως και 288 στόχους, ο καθένας στο μέγεθος μιας πόλης, σε ραδιενεργό τέφρα σε 30 λεπτά.

Επειδή η ειρήνη και ο πολιτισμός ήταν και είναι δύο έννοιες άρρηκτα δεμένες θεωρούμε ότι θα πρέπει την 6η η 9η Αυγούστου 2020 να προβληθεί στον «ΚΗΠΟ» μια αντιπολεμική ταινία στην μνήμη των θυμάτων του πυρηνικού ολοκαυτώματος στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

Γνωρίζουμε ότι έχετε ήδη προγραμματίσει για τον Ιούλιο την προβολή της ταινίας «Χιροσίμα αγάπη μου». Γι΄ αυτό θα μπορούσαμε να σας προτείνουμε την «Μαύρη βροχή» του Σοέι Ιμαμούρα. Πρόκειται για μια κοινωνική, εξαιρετική, αντιπολεμική ταινία, για μια κινηματογραφική μαρτυρία, με εξαιρετικές ερμηνείες, που αφηγείται μια τραγική αληθινή ιστορία. Ή την ταινία του Ελεμ Κλίμοφ «Ελα να δείς», που αποτελεί ένα συγκλονιστικό έπος των φρικαλεοτήτων των ναζί και συνιστά απόλυτη καταδίκη του πολέμου. Ή την γνωστή ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι «Η ζωή είναι ωραία», ή την ταινία ο «Λευκός τίγρης» (2012) σε σκηνοθεσία του Karen Shakhnazarov που βραβεύτηκε με τον Χρυσό Αετό για καλύτερη ταινία μυθοπλασίας, καλύτερης μουσικής, καλύτερου μοντάζ και καλύτερης ηχοληψίας, στα Golden Eagle Awards, ή άλλη αντιπολεμική ταινία».