Οι πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (1167–1172/2026), με
την ακύρωση των αδειών εγκατάστασης, λειτουργίας και πιστοποίησης των παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων (ΝΠΠΕ) αποκάλυψαν τα ουσιαστικά θεσμικά κενά και τα ελλείμματα νομιμότητας στη διαδικασία αδειοδότησής τους. Οι εμβαλωματικές τροπολογίες που ακολούθησαν, επιδιώκοντας την εκ νέου αδειοδότησή τους και την αναδρομική αναγνώριση του χρόνου σπουδών και των πιστωτικών μονάδων, παρακάμπτουν τις δικαστικές κρίσεις και συνιστούν εμπαιγμό της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Το πανεπιστήμιο δεν αποτελεί απλό μηχανισμό απονομής τίτλων σπουδών, αλλά έναν θεσμό παραγωγής και μετάδοσης γνώσης, έρευνας, ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αμφισβήτησης, κριτικής σκέψης και ακαδημαϊκής ελευθερίας, στοιχεία που δε διασφαλίζονται από το υφιστάμενο πλαίσιο του ν. 5094/2024, καθιστώντας αναγκαία την άμεση κατάργησή του.

Μπροστά σε αυτή τη θεσμική εκτροπή, η πανεπιστημιακή κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια
πρόκληση που θα κρίνει το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα. Μετά την ψήφιση του νόμου για τη λειτουργία ιδιωτικών «Πανεπιστημίων», η κυβέρνηση δρομολογεί την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος στην επόμενη

Βουλή. Ωστόσο, το ισχύον συνταγματικό
πλαίσιο ορίζει ρητά ότι η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ΝΠΔΔ με πλήρη αυτοδιοίκηση, οι καθηγητές είναι δημόσιοι λειτουργοί και απαγορεύεται η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες. Η επιχειρούμενη αναθεώρηση μεταβάλλει ριζικά τον χαρακτήρα της
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πλήττοντας άμεσα τα μορφωτικά και ερευνητικά δικαιώματα της νέας γενιάς, καθώς η πρόσβαση στην επιστημονική γνώση θα εξαρτάται αποκλειστικά από την οικονομική δυνατότητα κάθε οικογένειας.

Ταυτόχρονα, η πολιτική αυτή πλήττει με διπλή ένταση τα περιφερειακά Πανεπιστήμια. Η συνδυασμένη
δράση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) και της αδειοδότησης ιδιωτικών “πανεπιστημίων” με έδρα κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα οδηγεί στη συρρίκνωση του φοιτητικού πληθυσμού στην περιφέρεια, απειλώντας τη βιωσιμότητα ολόκληρων τμημάτων. Παράλληλα, η συστηματική
υποχρηματοδότηση έχει οδηγήσει σε πλήρη απαξίωση τη φοιτητική μέριμνα και τις υποδομές των ΑΕΙ, με τη δραματική έλλειψη φοιτητικών εστιών, την εκτόξευση του κόστους ζωής και στέγασης, καθώς και την ανεπάρκεια υποδομών να συνθέτουν μια πραγματικότητα συστηματικής
αποδυνάμωσης των περιφερειακών πανεπιστημίων, δοκιμάζοντας καθημερινά τις αντοχές των φοιτητών.

Επειδή η προστασία και ενίσχυση του Δημόσιου Πανεπιστημίου αποτελεί τον βασικό πυλώνα κοινωνικής
ισότητας και επιστημονικής προόδου, ο Σύλλογος ΔΕΠ του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου συντάσσεται πλήρως με τις αποφάσεις της ΠΟΣΔΕΠ και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την αποτροπή της αναθεώρησης του άρθρου 16 και την κατάργηση των νόμων/τροπολογιών που
οδηγούν στην αδειοδότηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, σε συντονισμό με το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Διεκδικούμε:

Συνταγματική κατοχύρωση του άρθρου 16 και παύση κάθε προσπάθειας αναθεώρησής του.

Πλήρη κατάργηση του ν. 5094/2024 και των Νομικών Προσώπων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΝΠΠΕ).

Κατάργηση της ΕΒΕ και των διαγραφών φοιτητών/τριών.

Διασφάλιση του δημόσιου, δωρεάν και δημοκρατικού χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης.

Ουσιαστική ενίσχυση και γενναία χρηματοδότηση του Δημόσιου Πανεπιστημίου, της Φοιτητικής Μέριμνας και της Έρευνας.