Γράφει ο Μπάμπης Πιτσιγαυδάκης* 

Με τον κουρνιαχτό να έχει κάπως κατακαθίσει, αλλά -φευ- με το δράμα της οικογένειας να μην έχει τελειωμό:

1. Το παραμύθι με τους δρόμους κάπου πρέπει να λάβει τέλος. Εντάξει, έχουμε τους χειρότερους δυνατούς δρόμους, αλλά τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα τα προκαλούν οι οδηγοί, δηλαδή ο ανθρώπινος παράγοντας, εμείς. Επίσης να τελειώνουν οι μύθοι με τον ΒΟΑΚ. Τα περισσότερα τροχαία προκαλούνται στατιστικά εντός αστικού ιστού και όχι στην Εθνική (ο Θεός να την κάνει…). Και αφού οι δρόμοι μας είναι αυτοί, εμείς πρέπει να προσαρμόζουμε την οδήγησή μας στις οδικές συνθήκες και να μην περιμένουμε από τους δρόμους να…αυτοβελτιωθούν (και για να προλάβω…δεν έχει σχέση η παρατήρηση αυτή με την αυτονόητη διεκδίκηση να φτιάξει η Πολιτεία ασφαλείς δρόμους στην Κρήτη χθες!)

2. Καλή η αυστηριοποίηση των ποινών, ορθώς η επικίνδυνη οδήγηση με αλκοόλ έχει γίνει κακούργημα, αλλά όλοι οι ασχολούμενοι με το Ποινικό Δίκαιο γνωρίζουμε ότι οι μεγαλύτερες ποινές δε σημαίνουν και μεγαλύτερη πρόληψη. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι σε περίπτωση οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ να προβλέπεται ως παρεπόμενη ποινή η άμεση ακινητοποίηση του οχήματος για χρονικό διάστημα έξι μηνών και σε περίπτωση υποτροπής η οριστική κατάσχεσή του και η εκποίηση από τον ΟΔΔΥ, με αντίστοιχη νομοθέτηση…

3. Ουδεμία σημασία έχει η μάρκα του οχήματος και τα λανθασμένα κοινωνικά αντανακλαστικά που αυτή κινητοποιεί. Ίδιος είναι ο κίνδυνος με μεθυσμένο οδηγό στο τιμόνι είτε το αμάξι κοστίζει 100.000 ευρώ είτε 5.000 ευρώ. Το μαζικό “ανάθεμα” του όχλου σε μάρκες και οικονομική διαστρωμάτωση μας οδηγεί να κοιτάμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος…

4. Οι αστυνομικές αρχές οφείλουν να δώσουν προτεραιότητα στα αδικήματα που σχετίζονται με αλκοόλ. Και η μικροτροχαία παραβατικότητα έχει την αξία της (κράνη, ζώνη, έγγραφα οδηγού και οχήματος) προφανώς, αλλά το αλκοόλ συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο ζωής και επομένως υπέρτερο είναι το προστατευόμενο αγαθό. Και οι αστυνομικοί που τυχόν δεν κάνουν την δουλειά τους πρέπει να πηγαίνουν σπίτι τους ή σε καθήκοντα γραφείου, γιατί αποτελούν μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης…

5. Οδηγική παιδεία, κατευθύνσεις από το σπίτι, μαθήματα οδικής ασφάλειας από το Δημοτικό. Άγνωστες έννοιες στη Ελλάδα του 2025, του στενού ευρωπαϊκού πυρήνα…

6. Τι να πεις σε μία οικογένεια που έθαψε το 22χρονο παιδί της; Μόνο κουράγιο και δύναμη να αντέξουν την απώλεια…

*Μπάμπης Πιτσιγαυδάκης Δικηγόρος