92 εκ υποσχέσεις, η απογύμνωση των Χανίων και οι πληγές χαίνουσες

0
133

Γράφει ο Λευτέρης Κοπάσης*

Η θεομηνία βρήκε τα Χανιά απροστάτευτα με χαρακτηριστικό μέγεθος ότι για την αντιμετώπιση των καταστροφών η κατανομή στο επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κρήτης 14-20 για πρόληψη και διαχείριση κινδύνων διάβρωσης, πυρκαγιάς, καταιγίδων, ξηρασίας, συμπεριλαμβανομένης και της ευαισθητοποίησης και ανάπτυξης πολιτικής προστασίας όπως αναφέρεται στη τελευταία επιτροπή παρακολούθησης πριν πέντε μήνες, στον άξονα 2 προτεραιότητα 5b έχει διαθέσιμους πόρους 23 εκ € (για 7 χρόνια για όλη την Κρήτη) από τα οποία έχουν αξιοποιηθεί 1,6 εκ € και με πρόταση αναθεώρησης για μείωση κατά 8 εκ € σε άλλες προτεραιότητες. Κατ’ αναλογία παρά τις καταστροφές στην Μάνδρα και στο Μάτι Αττικής εκτιμάτε ότι τα υπερπλεονάσματα που έχουν δημιουργηθεί στην χώρα μας έχουν στερήσει το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για υποδομές κατά 2 δις€.

Αυτή την αφαίμαξη από τεχνικά έργα υποδομής, πολιτικής προστασίας και προληπτικής συντήρησης η Κρήτη οφείλει να την ανατρέψει και ο Περιφερειάρχης Κρήτης ως πρόεδρος της επιτροπής παρακολούθησης του Επιχειρησιακού Προγράμματος Κρήτης 14-20, αντί θριαμβολογιών κάθε έργου κάθε Δήμου το οποίο αξιολογικά χρηματοδοτήθηκε, να φροντίσει για την επιτάχυνση της αξιοποίησης των διατιθέμενων πόρων στην βάση Στρατηγικών Σχεδιασμών μέσω των συγχρηματοδοτούμενων με την ΕΕ πόρων για τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και την ανάπτυξη του τόπου, που μέχρι στο τέλος του έτους ήταν περίπου στο 15%, χαμηλότερα του μέσου όρου των Περιφερειών.

Η Κρήτη οφείλει επίσης να προετοιμαστεί με τη επικαιροποίηση του Σχεδίου Ξενοκράτης που δεν λειτούργησε, όταν η αποτροπή των χειρότερων αφέθηκε στην τύχη όπως στην Γέφυρα του Κερίτη που η κυκλοφορία των αυτοκινήτων συνεχιζόταν κανονικά μέχρι την τελευταία στιγμή πριν την κατάρρευση, ενώ οι επιτελείς παρά την αυτοθυσία την γνώση και την υψηλή αίσθηση καθήκοντος επικοινωνούσαν με τα κινητά τους τηλέφωνα όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι.

Το δίδαγμα από τον ανύπαρκτο συντονισμό την βραδιά της καταστροφής στο τέλος του Φεβρουαρίου και όσοι δεν κλήθηκαν όπως το Τεχνικό Επιμελητήριο παρότι εμπλέκεται άμεσα οδήγησε δυστυχώς στις άστοχες ενέργειες του Υπουργού και του Περιφερειάρχη τόσο στη ιεράρχηση όσο και τον τρόπο αντιμετώπισης όπως απεικονίζεται σήμερα 45 μέρες μετά στα Άπτερα που παραμένει η μονή διέλευση, την γέφυρα στον Ιάρδανο που παραμένει η Μπέιλι και στον Κερίτη όπου η απόγνωση των κατοίκων τους οδήγησε να πάρουν την τύχη στα χέρια τους, όσο όμως και στα αποκλεισμένα χωριά και τις χαμένες περιουσίες. Αντίστοιχα πολλά έργα άντεξαν για να αποδεικνύουν ότι όπου έχουν γίνει παρεμβάσεις δεν έγιναν καταστροφές όπως με την κοιτοποίηση του Κλαδισού που προστατεύτηκε αποτελεσματικά με τους συρματόσακους.

Το χειρότερο όμως είναι η ανοικτή πληγή από τις κατολισθήσεις στον ΒΟΑΚ που παραμένουν χωρίς σήμανση, με ξεχωριστή την επικινδυνότητα στην υποχώρηση του οδοστρώματος στο βενζινάδικο στα Νοπήγια, όπου πηγαίνοντας για Χανιά η πρόχειρη σήμανση σε βάζει στο αντίθετο ρεύμα χωρίς ενημέρωση όσων κινούνται αντίθετα, ενώ το βράδυ χωρίς αναλάμπουσα είναι πραγματική παγίδα, όπως δυστυχώς και σε πολλά σημεία στο επαρχιακό δίκτυο.

Η απάντηση στα πραγματικά προβλήματα ήρθε με tο ΦΕΚ για τομέα καταστροφών του Υποδομών με έδρα τα Χανιά και την πρόσληψη 40 μηχανικών, ανούσιες γραφειοκρατικές διευκολύνσεις και επίλυση αυτονόητων αρμοδιοτήτων και την κατανομή 92 εκατομμύριων υποσχέσεων σαν και να έχουν εκταμιευτεί, όταν κείτεται ανολοκλήρωτο χρόνια μετά το τμήμα της σύνδεσης Γογονή-Μουρνιές και εγκαταλελειμμένοι οι καμένοι ιταλικοι στρατώνες, την ίδια στιγμή που το έλλειμμα διεκδίκησης στα Χανιά διευρύνεται ακόμα περισσότερο με κατάργηση ουσιαστικά ενός τμήματος των ΤΕΙ μετά την δημιουργία του Μεσογειακού Πανεπιστημίου (ανέργων).

Σπουδαιότερη της αντιπολιτευτικής μου διάθεσης η ανάγκη πραγματικής αποτίμησης των προβλημάτων και η ανάγκη ανάδειξής τους για να μην τα συνηθίσουμε ή να τα ξεχάσουμε με τις πληγές χαίνουσες.

*Λευτέρης Κοπάσης Ηλεκτρολόγος Μηχανικός MSc, Πρόεδρος την Δημοκρατικής Κίνησης Μηχανικών ΔΚΜ του ΤΕΕΤΔ