Μια κατάληψη, Ένα Ξενοδοχείο, Ένα Μνημείο… Και κάτι ακόμα !

0
777

Γράφει ο Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Γράφαμε πριν από 1,5 μήνα και επαναλαμβάνουμε …

Στο πλαίσιο της όποιας τεκμηρίωσης της απόφασης της Πρυτανείας του Πολυτεχνείου Κρήτης για την ξενοδοχειακή εκμετάλλευση του κτηρίου της Μεραρχίας εμφανίζονται μια σειρά από ιδεοληπτικές «θέσεις» οι οποίες προσπαθούν θολώνοντας τα νερά να «αποδείξουν» ότι η παραχώρηση για ξενοδοχειακή χρήση αποτελεί μονόδρομο εξέλιξης και προοδευτικότητας.

Είναι σεβαστή η άποψη – με την οποία διαφωνούμε – ότι η παραχώρηση για ξενοδοχείο είναι μια επιλογή. Δεν είναι σεβαστή η θέση ότι κάθε άλλη άποψη αποτελεί πρόταση εγκατάλειψης και διαιώνισης μιας κατάστασης που σαφώς έχει κάνει τον κύκλο της.

Το κρίσιμο ερώτημα για μας είναι αν έχει το δικαίωμα και αν ναι σε ποιο βαθμό το Πολυτεχνείο, ο Δήμος, η Πολιτεία κ.α. που διαχειρίζονται δημόσια περιουσία να το πράττουν με απόλυτα ιδιωτικοδημοσιονομικά κριτήρια. Τόσο απλά. Όποιος απαντά αφετηριακά σε αυτό το ερώτημα – χωρίς χαρακτηρισμούς και ιδεοληψίες- έχει απαντήσει γενικώς…

Και σχετικά συμπληρώνουμε …

Έχει ενδιαφέρον πέραν του επιχειρησιακού – επιχειρηματικού χειρισμού του θέματος ο επικοινωνιακός χειρισμός από την πλευρά όσων ασπάζονται τις ενέργειες της Πρυτανικής αρχής. 

Προφανώς αισθανόμενοι ανασφάλεια για την απόφαση τους επιστράτευσαν ένα επικοινωνιακό σχέδιο το όποιο προβλέπει ότι η ενοχοποίηση της όποιας άλλης άποψης θα «περνούσε» στην κοινωνία την ιδεολογικοπολιτική και τελικά επιχειρηματική θέση της Πρυτανικής αρχής για το δικαίωμα άσκησης της συγκεκριμένης πράξης.

Χαρακτηρισμοί.

Ιδεοληψίες, ταύτιση με άνομες καταστάσεις, αήθεις αναφορές, κ.α. καλούδια συνεπικουρούνται από δηλώσεις και κομματικές παρεμβάσεις – όχι απλά για την ουσία του θέματος κάτι για το όποιο κατά τη γνώμη μας ορθά έπραξαν και πράττουν αλλά – για να φορτώσουν με λάσπη όσους έχουν άλλη άποψη και με προφανή στόχο να αποδυναμώσουν την όποια άλλη θέση. Η μέθοδος είναι γνωστή και βρίσκεται στα πρώτα κεφάλαια των εγχειριδίων της επικοινωνίας…

Επί της ουσίας μετά από αρκετό καιρό έχει ενδιαφέρον ο δημόσιος διάλογος στα Χανιά καθώς με αφορμή το θέμα της χρήσης των κτηρίων της Μεραρχίας αναπτύσσεται μια ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση με φόντο τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά του τόπου. 

Είναι προφανές και απολύτως φυσικό. Δεν έχουμε όλοι το ίδιο όραμα για τον τόπο. Οι πολιτικές, ιδεολογικές, επιστημονικές, αισθητικές, επιχειρηματικές, πολιτισμικές κ.α. αναφορές του καθενός μας καθορίζουν και την άποψη μας για την οποία και ορθά παλεύουμε…

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν πέραν και πάνω από ιδεοληψίες, χαρακτηρισμούς και μικροσυμφέροντα μπορεί ο διάλογος να συμβάλει για τα καλύτερα αυτού του τόπου.

Καλημέρα και καλά μπάνια να έχουμε
Ματθαίος Φραντζεσκάκης
Πυξίδα της Πόλης

Υ.γ.1. Σαφώς μια διαδικασία διαλόγου δεν μπορεί να αφορά τους «ατακαδόρους» των κοινωνικών δικτύων που και σε αυτό το θέμα έχουν βρει λόγο ύπαρξης. Αυτούς που τρέφονται από την παραπολιτική και τους χαρακτηρισμούς. Από τα μισόλογα και τα υπονοούμενα. Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας κάνει ότι μπορεί και ξέρει!

2. Όσο και να αυτοϊκανοποιούνται κάποιοι με τις ιδεοληψίες τους δεν ζούμε σε περίοδο εκτροπής. Νόμιμα εκλεγμένη πρυτανική αρχή υπάρχει, νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση έχουμε, νόμιμα εκλεγμένες αυτοδιοικητικές αρχές οπότε ας χαλαρώσουμε και ας αφήσουμε τα επιχειρήματα να αντιπαρατεθούν.